جواد احمدآبادي

و سلام و سلامتي و ضرب استكان ها در هوا

                                                   - جايي مثل لحن لحظه ها –

خسته يا گُل پرنده بهشت و پلان ناتمام زني آبستن.

كمي خلوت و خالي خراب و خواب و خون و

                                                           خمار و

                                                                     خلاص.

يا گاهي سكسكه با صداي پدر سَگِ مردم.

طلا و تبر: در من. تير و طايفه: در من.

بيزار شدم از بس دلم گرفت.

اين اشك هاي رفته، رفته است

آخر لبخند پُر ماتيك و طعمِ سرخ تند مناسب.

آخر عشق: كه بر باد رفت.