و بعد هرگز و اندی دوباره من شادم

که سرنوشت غزل را به دست غم دادم

 و شیهه می کشم اینجا سکوت شادم را

از آن زمان که دوباره به دستت افتادم

 غرور خسته و سردم دوباره می جوشد

دوباره پر تب و تابم دوباره مردادم

 شبیه آنچه که دارم در آسمانها نیست

من امتزاج دو دریا، روانه در بادم

 و روح حضرت طوفان درون رگهایم

و من خود ِ خود ِ عشقم، تورا که سر دادم

 و کافرم به خدایان دیگر از امشب

تویی خدای غزل ها تو کردی آبادم

 دوباره پر شدم از تو، حضور سرشارت

دوباره غافلم از غم دوباره فریادم